Splinter Source

autor: RomanX

       Ukrywa się w cieniu. Nie ma imienia. Atakuje znienacka. Jest niewidzialny. Jest Cieniem. Co robi? Infiltruje, szpieguje, wykrada... bohater gry "Splinter Source". Od razu zalecam zapoznanie się z wbudowaną w grę instrukcją. Ruchów, jakie może wykonać gracz, jest całkiem sporo, choć obsługuje się je za pomocą kursorów i pary Shift-Ctrl. Można między innymi skrywać się w cieniu, strzelać i uderzać. Sprawia to, że postacią kieruje się łatwo i sprawnie, a zasad gry można się szybko nauczyć.

       W grze nie chodzi o to, żeby wyeliminować wszystkich przeciwników, którzy będą wchodzić pod lufę jak kaczki na strzelnicy. Liczy się to, aby przemknąć niezauważonym, bo inaczej wróg wywoła alarm i zacznie strzelać, a zginąć jest tu bardzo łatwo. Tym bardziej, że amunicji jest tu jak na lekarstwo. Nawet nie mamy jej na początku rozgrywki... Wrogowie nie widzą plecami ani przez ściany. W cieniu widzą gorzej postać gracza. Szkoda tylko, że gdy będąc w cieniu uderzy się przeciwnika w nos... on tego nie zauważa. Nic też mu to nie robi. Trochę to dziwi przy ogólnym poziomie wykonania gry.

       Przeciwnicy nie widzą jednak wcale, gdy gracz się ukryje. Należy często korzystać z tej umiejętności, bowiem często to jedyna możliwość, aby przemknąć przez zabezpieczone pomieszczenie żywym i w odpowiednim czasie. Dobrze widzisz - gra jest na czas - im szybciej wykonasz misję, tym więcej punktów zyskujesz. Utrata następuje przy wywołaniu alarmu, stracie zdrowia lub amunicji. Wracając jednak do czasu, to nieco irytuje, gdy... zegar się przesuwa. Czasem po prostu licznik sekund znajduje się w innym miejscu, niż poprzednio. Poza tym autor gry widocznie nie zauważył pewnego drobnego szczegółu: używając liczników nie może wyświetlić np. sekund jako "05", tylko samo "5". Wobec tego właśnie tak wygląda zegar - zdarza się, że czas do zakończenia misji to... "6:6:6" .

       Grafika jest schludna, w gruncie rzeczy bardzo ładna. Animacje są dobrze wykonane, dużą rolę budującą klimat (i sposób gry) posiadają cienie. W im bardziej zacienionych jest się miejscach, tym jest się mniej widocznym. Po całej planszy porozrzucane są ozdobniki typu kibelki, kubły, biblioteczki . Za niektórymi z nich można się schować przed wrogami, co czasem wywołuje komiczny efekt. Gdy przeciwnicy zostaną zaalarmowani, zaczynają strzelać. Skacząc wtedy za np. półkę nie przerywają strzelać przez kilka sekund. Niby to logiczne, ale gdy np. za półką jest dziura, do której po chwili wskoczę, przeciwnicy nadal we mnie celują. To w końcu widzą, czy nie?... No i ten malutki ekranik (256x224 piksele) - przy wysokiej rozdzielczości najlepiej to nie wygląda, ale zawsze można ją zmniejszyć.

       Fabuła pozostawia wiele do życzenia. Mamy odzyskać CEL skradziony przez terrorystów i uciec. Hm, no cóż... w sumie może być, jak na grę zrobioną w całości w 4 dni. Autor zdążył jednak zrobić przed każdą misją zapowiedź z mapką taktyczną, którą zawsze warto przestudiować. Do dźwięków i muzyki już chyba nie można się przyczepić. Wszystko brzmi poprawnie i klimatycznie. Chociaż... mało tego.

       W sumie wychodzi na to, że gra jest warta ściągnięcia i zagrania. Pomimo małych usterek jest to nadal bardzo dobra gra.

by pepe9donkey