autor: Fanotherpg

   Praktyczna Teoria jest to konkurencja dla Kamila "Teoretycznie..." oraz "Skręć Se Silnik", a także próba pociągnięcia dalej "Z kącika majsterkowicza" Mr. Knife'a. Poprzedni autorzy w swoich działach przedstawili takie zagadnienia jak powstawanie bijatyk klikowych, wykorzystanie TGF w sieci lokalnej, podzielony ekran, budowanie humoru w grach autorstwa Mr. Knife'a oraz tworzenie gier ekonomicznych i sztuczna inteligencja Kamila. Inni autorzy po części także prezentowali to o czym będzie mowa w tej sekcji np.: w 6 numerze Kaytek na temat planowania gry...

   Jednak przedstawiali oni głównie problemy od sfery bądź teoretycznej, bądź praktyczniej, lub też łączyli je czasem żartem, jak historia o Eustachym, który obgryza paznokcie, bo miał tylko pomysł na scenkę z gry, a nie na grę... Ja natomiast pragnę połączyć teorię z praktyką, omówić najczęstsze problemy przedstawiane na PSK od strony praktyczno-teoretycznej. Wsparcie w tych działaniach przyniesie Fabryka Gier, której jestem administratorem.

   Najczęstszymi problemami na naszej scenie są zbyt wygórowane ambicje połączone z brakiem doświadczenia, ale dlaczego o tym mówię? Przecież ma to być w stylu omawiania silników gier, a nie kolejny artykuł o stanie PSK (przy okazji w tym numerze jest jeden mojego autorstwa...) Tak ma to być tekst o Teorii praktyki.. Najczęstszymi ambicjami naszych rodaków, jest stworzenie jakiegoś RPGa, RTSa, strzelanki jak Quake(!) czy też nawet gier MMO... Jednak te wszystkie ambitne produkcje prędzej czy później padają, gdyż autor za bardzo zostanie urażony, za dużo osób zwróci jemu uwagę, aby zaczął od czegoś prostego np.: Arkanoida...

   To były ambicje. A brak doświadczenia, hmm... Podajmy idee 3D. Możność tworzenia gier w 3D czy też 2.5D, kusi wiele osób jednak kiedy zamierzają zacząć tworzyć gry w takich warunkach, szybko się poddają. Dlaczego? Czy jest to spowodowane tym, że jest to zbyt trudne? Może po części tak, jednak zapewne w większości myślą, że jak np.: wspomnianego Arkanoida *klik* *klik* i już jest... A jednak nie jest to takie proste... Aby stworzyć pseudo 3D czy też prawidłowo 2.5D, albo musimy mieć chęci i być dobrym koderem bądź też zastosować rozszerzenie np.: Mode 7 czy Mode 7 ex Cellsoft'u... Jednak przy 3D mamy tylko jedną możliwość rozszerzenia: Klik Open GL czy Klik Open GL X. Na naszej scenie rozwojem tych dwóch pokrewnych dziedzin zajmują się oficjalnie jedynie 2 osoby. Ja (2.5D) i Mr. Knife (3D). Postęp nad poznaniem tych dziedzin jest znaczny, gdyż od teorii (zasady działania starych gier w pseudo 3D i w 3D poprzez działanie nowych) do praktyki, czyli tworzenia własnych silników i kodów. Jednak wielu innych klikowców dowiadując się jakie to skomplikowane i czasochłonne odpuszcza sobie i nie przechodzi do tak ważnej praktyki...

   Praktyka jest bardzo ważna, bo dzięki niej zdobywamy doświadczenie i wprawę, jednak bez teorii nie osiągniemy nic. I na odwrót: teoria jest bardzo ważną podstawą, na której powinniśmy opierać nasze działania, jednak bez praktyki jest ona nic nie warta... W następnym odcinku Praktycznej Teorii będę mówić o gatunkach gier i jak do nich powinniśmy się zabrać.

Copyright (c) 2005-2006 Ślimaczek